ไผ่เลิ้ยง

ชื่อพื้นเมือง / อื่นๆ : ไผ่เลี้ยงบ้าน ไผ่เลี้ยงหวาน ไผ่เชียงไพร ไผ่สร้างไพร เพ็ก

ชื่อสามัญ: Hedge bamboo

ชื่อวิทยาศาสตร์: Bambusa multiplex (Lour.) Raeusch. ex Schult.f.

ชื่อวงศ์ : POACEAE

ถิ่นกำเนิด : เป็นพรรณไม้ต่างประเทศมีถิ่นกำเนิดในจีน เนปาล ภูฏาน ไต้หวันและเมียนมา

ลักษณะทางพฤกษาศาสตร์ :

ลำต้น : เป็นไผ่ประเภทแตกกอแน่น ลำต้นตั้งตรง ผิวเรียบเป็นมัน สีเขียวสดและจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวอมเหลืองเมื่อแก่ ข้อลำไม่พองตัว ไม่มีหนาม ความสูงประมาณ 5–12 เมตร เนื้อไม้ค่อนข้างหนา

ใบ : ใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปใบหอกแคบ ปลายใบแหลม โคนใบมน แผ่นใบสีเขียว ผิวใบสากเล็กน้อย ขอบใบเรียบ เส้นใบขนานตามความยาวใบ

ดอก : ออกดอกเป็นช่อตามข้อของลำต้น ดอกมีขนาดเล็ก มักออกดอกเมื่อต้นมีอายุมากหรือขาดน้ำอย่างรุนแรง (การออกดอกของไผ่ส่วนใหญ่มักหมายถึงการสิ้นสุดอายุขัยของต้นนั้น)

ผลและเมล็ด : ผลแบบผลแห้งเมล็ดติด เมล็ดมีลักษณะคล้ายเมล็ดข้าวเปลือก เรียกว่า "ขุยไผ่"